Zapora wodna w Solinie
Pierwszym elementem systemu była zapora w Myczkowcach. Posiada długość 460 m i 17.5 m wysokości.Powstałe w wyniku spiętrzenia Sanu Jezioro Myczkowskie pełni funkcje zbiornika wyrównawczego dla elektrowni w Solinie. Z terenu obecnego zbiornika wywłaszczono 22 gospodarstwa chłopskie.Po ukończeniu prac w Myczkowcach przystąpiono do wznoszenia tamy i elektrowni w Solinie.
Zapora w Solinie.
fot. Marcin Kaczmarek
Betonowa zapora usytuowana została na warstwach piaskowca pomiędzy górą Jawor 741 m n.p.m a górą Berdo 577,1 m n.p.m. Tama, której głównym projektantem był inż. Feliks Niczke, ma 664 m długości i 81,8 m wysokości będąc najwyższą zaporą w Polsce. Wewnątrz tamy znajdują sie rurociągi, które doprowadzają wode z Jeziora Solińskiego do turbin hydroenergetycznych. Moc elektrowni wynosi 120 MW. Przed podjęciem budowy zapory, a także w czasie trwania prac, przygotowywano zbiornik wodny. W tym celu przesiedlono ludzi ze 185 zagród, a opuszczone zabudowania rozebrano. Pod wodą znalazły się całkowicie wsie: Solina, Zadział, Polana, Teleśnica, Sanna, Sokole, Chrwet, Berestyszcze, Podleszczyny ,część Wołkowyi, Zawozu i Rajskiego.
Zapora w Solinie widziana z tafli jeziora.
fot. Marcin Kaczmarek
(Ocena: 1.6 / 5 - Głosów: 5)
